← Jazzowy brunch w formie bufetu w Court of Two Sisters · powrót do strony brunchu

Budynek

613 Royal Street i dwie siostry w nazwie

Adres restauracji na dziedzińcu, jej budynek z 1832 roku oraz kreolskie siostry, których sklep z drobiazgami dał jej nazwę – zaczerpnięte z Historic New Orleans Collection i własnej strony historycznej restauracji.

Autor French Quarter Jazz Brunch Guide · fakty ostatnio zweryfikowane

Zarezerwuj stolik ↗

Szybka odpowiedź

Court of Two Sisters zawdzięcza swoją nazwę Emmie i Berthcie Camors, siostrom kreolskim, które pod koniec XIX wieku prowadziły sklep z pasmanterią przy 613 Royal Street. The Historic New Orleans Collection datuje trzypiętrowy budynek na około 1832 rok i podaje, że Jean Baptiste Zenon Cavelier wzniósł go wraz z przyległymi 609-611. Restauracja, według własnych relacji, zaczęła się rozwijać jako kulinarny punkt odniesienia w 1963 roku pod wodzą Joe Fein Jr.

Ulica w mieście planowym

Front ulicy Court of Two Sisters przy 613 Royal Street, z czarno-złotym liternictwem, zielonymi kolumnami i wiszącymi koszami kwiatów
Front ulicy Royal w Court of Two Sisters, pod numerem 613. · Photo: Dan Soto, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons

Wikipedia podaje, że Nowy Orlean został założony w 1718 roku przez Jean-Baptiste’a Le Moyne’a de Bienville’a, a królewski inżynier Adrien de Pauger zaprojektował układ ulic w 1721 roku. Dzielnica wytyczona przez Paugera, Vieux Carré, czyli Stary Kwadrat, nosi dziś nazwę French Quarter. Dwa wielkie pożary, w 1788 i 1794 roku, zniszczyły około 80% zabudowy miasta — dlatego niemal cała dzielnica pochodzi z końca lat 90. XVIII wieku i później, a także dlatego przepisy przeciwpożarowe z okresu hiszpańskiego faworyzowały cegłę pokrytą stiukiem i malowaną na pastele. Royal Street leży w obrębie tej siatki ulic, a budynek z 1832 roku jest jak na standardy dzielnicy stosunkowo późnym przybyszem, choć wciąż liczy sobie blisko dwa stulecia.

Co mówi dokument o tym budynku

W dokumentacji nieruchomości prowadzonej przez The Historic New Orleans Collection dla posesji 613-615 Royal opisano trzykondygnacyjny murowany budynek z ok. 1832 r. Jako jego budowniczego, wraz z sąsiednią posesją 609-611 Royal, wskazano Jeana Baptiste’a Zenona Caveliera, prezesa Banque de l’Orléans. W zapisie stwierdza się, że delikatne detale wskazują na pracę architektów Gurlie i Guillot, co przedstawiono jako atrybucję stylistyczną, a nie udokumentowane autorstwo. Opisano budynek w stylu przejściowym z drewnianym gzymsem zdobionym girlandami i kutymi balconami oraz przestronnym dziedzińcem ukazującym kreolską koncepcję tylnych arkad. Zgodnie z listą właścicieli w dokumentacji rodzina Cavelierów posiadała tę nieruchomość od 1818 r. do lat 50. XIX wieku.

Siostry i sklep

Kolekcja przytacza przewodnik miejski, według którego nazwa pochodzi z okresu ponad pięćdziesięciu lat po wzniesieniu budynku, gdy siostry Emma i Bertha Camors prowadziły tam przez około dwadzieścia lat sklep z artykułami fantazyjnymi i różnościami. Własna strona historii restauracji ujmuje to podobnie: dwie kreolskie siostry, które pod koniec XIX wieku prowadziły sklep z drobiazgami, sprzedając odzież, koronki i towary importowane. Oba przekazy są zgodne co do sióstr i sklepu; żaden nie podaje dokładnego roku, który ta strona mogłaby powtórzyć.

Od sklepu po restaurację

Strona z historią restauracji podaje, że po okresie prohibicji lokal stał się restauracją i że prowadziła go rodzina Feinów, a Joe Fein Jr. od 1963 roku zaczął ją chronić i rozwijać jako kultową destynację kulinarną. W zapisach The Collection znajduje się dodatkowo wzmianka prasowa z 1938 roku o tym, że Two Sisters otworzyły Grand Marquis Room, więc nazwa była już związana z działalnością gastronomiczną przed latami 60. Wymieniono tam także późniejszych właścicieli, wśród nich Franka J. Caracciego i Nicka S. Karno w 1959 roku, co pokazuje, że lokal kilkakrotnie zmieniał właścicieli między erą sklepową a erą restauracyjną.

Dziedziniec

Restauracja opisuje swój dziedziniec jako zaprojektowany na prywatną enklawę i jako jeden z największych w French Quarter. W dokumentacji The Collection odnotowano, że dziedziniec z fontanną został później sprzedany i przeniesiony na 731 Royal, co przypomina, że wyposażenie tego miejsca zmieniało się z czasem, nawet tam, gdzie mury pozostały te same. Z zapisów wynika również, że parter urządzono tak, by przypominał kawiarnię na chodniku.

Przechodząc pieszo

Jeśli chcesz zobaczyć front kamienicy przed brunchiem lub po nim, wejście od Royal Street to to z czarno-złotym napisem i numerem 613. French Quarter zostało uznane za dzielnicę National Historic Landmark 21 grudnia 1965 roku, jak podaje Wikipedia, więc ulice wokół restauracji tworzą chronioną dzielnicę historyczną. Opowieściowy spacer po Quarter, wymieniony na tej stronie wraz z własną stroną rezerwacji, obejmuje ten obszar pieszo.

Najczęściej zadawane pytania

Kim były te dwie siostry?

Emma i Bertha Camors, siostry pochodzenia kreolskiego, które pod koniec XIX wieku prowadziły sklep z pasmanterią przy 613 Royal Street — jak podaje własna strona historyczna restauracji.

Jak stary jest ten budynek?

Kolekcja Historyczna Nowego Orleanu datuje go na około 1832 rok.

Jak duży jest dziedziniec?

Restauracja określa go jako jeden z największych w Dzielnicy Francuskiej.

Zarezerwuj stolik ↗

Źródła

  1. Historic New Orleans Collection: property record for 613-615 Royal Street
  2. The Court of Two Sisters: about the restaurant and its history
  3. Wikipedia: French Quarter
  4. The booking page for the Court of Two Sisters jazz brunch buffet, on GetYourGuide
Zarezerwuj stolikBezpłatne anulowanie · Zarezerwuj teraz, zapłać później